FÉLAGSDÓMUR Úrskurður fimmtudaginn 29. apríl 2021. Mál nr. 2 0 /2020: Alþýðusamband Íslands , fyrir hönd Flugfreyjufélags Íslands ( Haukur Örn Birgisson lögmaður ) gegn Samtökum atvinnulífsins , fyrir hönd Samtaka ferðaþjónustunnar , vegna Icelandair ehf. (Sólveig B. Gunnarsdóttir lögmaður) Úrskurður Félagsdóms Mál þetta var tekið til úrskurðar 9. mars s íðastliðinn um frávísunarkröfu stefnda. Málið úrskurða Arnfríður Einarsdóttir , Kolbrún Benediktsdóttir , Ragnheiður Harðardóttir , Karl Ó. Karlsson og Valgeir Pálsson Stefnandi er Alþýðusamband Íslands, Guðrúnartúni 1 í Reykjavík, fyrir hönd Flugfreyjufélags Íslands, Hlíðarsmára 15 í Kópavogi Stefndi er Samtök atvinnulífsins fyrir hönd Samtaka ferðaþjónustunnar, Borgartúni 35 í Reykjavík, vegna Icelandair ehf., Reykjavíkurflugvelli í Reykjavík . Dómkröfur stefnanda 1 Stefnandi k refst þess að viðurkennt verði með dómi að stefnda hafi borið að fara eftir starfsaldri þegar félagið afturkallaði uppsagnir flugfreyja og flugþjóna dagana 27. til 31. júlí 2 020. 2 Þá k refst stefnandi málskostnaðar að teknu tilliti til virðisaukaskatts . Dómkröfur stefnda 3 Stefndi gerir aðallega þá kröfu að máli þessu verði vísað frá dómi en til vara að stefndi verði sýknaður af öllum kröfum stefnanda. 4 Stefndi krefst einnig málsko stnaðar úr hendi stefnanda að mati dómsins. Málavextir 5 Óumdeilt er að í apríl 2020 voru tæplega eitt þúsund flugfreyjur og flugþjónar starfandi hjá stefnda, Icelandair ehf. og voru þeir allir félagsmenn í stefnanda, Flugfreyjufélagi Íslands. Þá liggur fyrir að v egna heimsfaraldurs Covid - 19 á fyrstu mánuðum ársins 2020 og aðgerða stjórnvalda til að hefta útbreiðslu faraldursins dróst rekstur stefnda verulega saman. Í lok aprílmánaðar greip stefndi til hópuppsagnar þegar félagið sagði 897 flugfreyjum og f lugþjónum upp störfum frá og með 1. maí 2 2020 með tilkynningu um starfslok 27. apríl sama ár. Í byrjun júnímánaðar tilkynnti stefndi síðan á innraneti félagsins að ekki yrði óskað eftir vinnuframlagi starfsmanna með tímabundna ráðningu eftir lok júlímánaðar . Þá voru áhafnaskrár ekki gefnar út til þeirra starfsmanna vegna ágústmánaðar . 6 Vegna breyttra aðstæðna og tilslakana á ferðatakmörkunum víða um heim leit út fyrir að áhafnaþörf stefnda myndi aukast töluvert í ágúst og september 2020. Í lok júlí og ágúst v ar 169 flugfreyjum og flugþjónum boðið starf en þá í breyttar stöður. Því er lýst í stefnu að komið hafi fram hjá stefnda að við ákvörðun félagsins um það hverjir kæmu til starfa myndu sjónarmið um starfsaldur og frammistöðu ráða för. Stefnandi telur að þa ð hafi ekki gengið eftir og að önnur sjónarmið hafi legið til grundvallar ákvarðanatöku félagsins. Málsástæður og lagarök stefnanda 7 Stefnandi kveður viðurkenningarkröfu sína reista á því að stefndi , Icelandair ehf., hafi með háttsemi sinni brotið gegn ákvæð i 5. töluliðar greinar 41 - 0 í þágildandi kjarasamning i milli Flugfreyjufélags Íslands og Icelandair ehf. frá 8. júní 2016. Stefnandi byggir á því að í raun hafi ekki verið um að ræða endurráðningar, þegar flugfreyjum og flugþjónum voru boðin störf sí n að nýju, heldur hafi stefndi þá afturkallað uppsagnir þeirra. Á þessu tvennu sé mikill munur, enda geti niðurstaða að því leyti leitt til ólíkra réttaráhrifa fyrir félagsmenn stefnanda. 8 Stefnandi vísar til þess að í grein 41 - 0 þágildandi kjarasamnings s é að finna ákvæði um framkvæmd ráðninga og upphækkanir flugfreyja og flugþjóna í stöður. Í 5. t ölulið þeir starfsmenn, sem stystan starfsaldur hafi, fyrst missa vinnuna. Þeir, sem lengstan starfsaldur hafi, verði því þeir síðustu til að missa starf sitt. Stefnandi telur að það ætti að vera ágreiningslaust í málinu að uppsögn flugfreyja og flugþjóna 27. apr íl 2020 teljist vera hópuppsögn í skilningi 1. gr. laga nr. 63/200 0 , um hópuppsagnir, og 5. tölulið greinar 41 - 0 í kjarasamningnum. Þá kemur fram í stefnu að óumdeilt sé að stefndi hafi virt umrætt hópuppsagnarákvæði með því að segja ekki upp þeim 41 starf smanni, sem hafi haldið vinnu sinni, en að mati stefnanda hafi stefndi brotið gegn ákvæðinu þegar kom að öðrum flugfreyjum og flugþjónum, sem hafi verið sagt upp þann dag, þegar tilteknum starfsmönnum var boðið starf á nýjan leik. 9 Í þessu samhengi bendir stefnandi á að afar sterk venja hafi skapast hjá stefnda um að láta starfsaldur ráða för við töku ákvarðana sem lúta að starfsmannamálum, meðal annars við upphækkanir og ráðningar í stjórnunarstöður, stöðuhækkanir, ráðningar nýrra starfsmanna og úthlutun orlofsdaga, sbr. greinar 01 - 5, 03 - 4, 06 - 4, 11 - 2, 41 - 0 og 44 - 0 í kjarasamningnum. Vegna þessa sérstaka mikilvægis starfsaldur s í rekstri st e fnda, sé kveðið sérstaklega á um það í kjarasamningnum að stefnandi skuli á hverjum tíma fá aðgang að lista yfir flug freyjur og flugþjóna hjá stefnda með upplýsingum um starfsaldur þeirra, sbr. grein 38 - 0 í samningnum. Stefnandi byggir á 3 því að þessi ríka venja, sem skapast hafi í tengslum við starfsaldur, hafi mikla þýðingu við túlkun kjarasamningsins í málinu og komi þ annig til fyllingar samningnum. Það leiði beinlínis til þeirrar niðurstöðu að leggja hafi átt starfsaldur flugfreyja og flugþjóna til grundvallar þegar komið hafi að afturköllun uppsagna. Þar sem uppsagnir þeirra starfsmanna stefnda, sem lengstan starfsald ur höfðu, hafi ekki verið afturkallaðar hafi stefndi brotið gegn ákvæði 5. töluliðar greinar 41 - 0 í kjarasamningnum. 10 Stefnandi telur að í framkvæmd stefnda hafi í raun falist afturköllun uppsagna starfsfólks en ekki endurráðning, eins og stefndi haldi fram . Af þeim sökum hafi stefnda borið að bjóða þeim flugfreyjum og flugþjónum sem lengstan starfsaldur höfðu störf sín áfram. Stefndi hafi aftur á móti valið úr þeim hópi, sem hafði verið sagt upp, með öðrum hætti en eftir starfsaldri en það hafi honum verið óheimilt. Framkvæmd stefnda á því sem hann kalli endurráðningar beri merki þess að í raun hafi stefndi verið að afturkalla uppsagnirnar frá 27. apríl 2020. Því hafi ekki stofnast ný ráðningarsambönd, heldur hafi ráðningarsamböndin einfaldlega haldið gildi sínu. Líta verði til þess að umræddir starfsmenn hafi allir þegar verið í ráðningarsambandi við stefnda þegar þeir voru fengnir aftur til starfa. Af þeim sökum hafi ekki verið hægt frestur hafi byrjað að líða 1. maí 2020 og í öllum tilvikum hafi hann verið að minnsta kosti þrír mánuðir. Þeir starfsmenn, sem hafi fengið vinnu sína á nýjan leik, hafi því enn verið að vinna í uppsagnarfresti þegar nýtt ráðningarsamband eigi að hafa hafi st. 11 Stefnandi vísar til þess að stefndi hafi 29. júlí 2020 sent umræddum flugfreyjum og Orðanotkun stefnda geti aftur á móti enga þýðingu haft um réttarsamband stefnda við star fsmenn sína og geti stefndi ekki einhliða kosið að gefa ráðningarsambandinu nýtt heiti og þannig gefa því annað gildi en það hafi í raun. 12 Þessu til stuðnings bendir stefnandi ennfremur á að ekki hafi verið gerðir nýir ráðningarsamningar við starfsmenn vegn a svonefndra endurráðninga en samkvæmt grein 3 - 1, bæði í þágildandi og núgildandi kjarasamningum, eigi ráðningarsamningar að vera skriflegir. Það bendi til þess að ekki hafi komist á nýtt ráðningarsamband. Að mati stefnanda sé fráleitt að ætla að tölvupóst ur stefnda 29. júlí 2020 hafi falið í sér skriflegan ráðningarsamning, enda hafi viðtakendur tölvupóstsins ekki verið látnir staðfesta nýtt ráðningarsamband. Þá beri gögn með sér að ekki hafi komið til uppgjörs við þá starfsmenn, sem unnu áfram, um laun og áunnin réttindi þeirra, svo sem beri að gera við starfslok í kjölfar uppsagnar. Jafnframt liggi fyrir að stefndi bauð þessum starfsmönnum í tölvupósti 27. júlí 2020 að semja sérstaklega um töku áfallins orlofs þegar þeim voru boðnir þrír kostir, það er að taka orlof í ágúst, að fresta úthlutun til vetrar eða fá orlofið greitt út. Nokkrir starfsmenn hafi óskað eftir því að fá orlof greitt út í lok júlímánaðar en stefndi hafi hafnað því. Telur stefnandi blasa við að stefnda hafi borið að greiða starfsmönnum sínum áunnið orlof í lok ætlaðs uppsagnarfrests, 4 sérstaklega í ljósi þess að stefndi byggi sjálfur á því að þá hafi fyrra stefnanda bendi framangreint frekar til þess að einung is hafi verið um að ræða afturköllun á uppsögnum og upphaflegt ráðningarsamband því haldið að öllu leyti. 13 Stefnandi vísar jafnframt til þess að enginn munur hafi verið á því hvernig agt hafi verið daga sama mánaðar. Í tölvupósti 19. júlí 2020 til fyrri hópsins hafi stefndi sagt að uppsagnir þeirra hefðu verið dregnar til baka og að félagi ð hafi getað af turkallað uppsagnir þeirra. Í tilviki þeirra, sem hafi fengið störf sín á nýjan leik fyrir mánaðamótin júlí/ágúst sama ár hafi stefndi aftur á móti talið að um endurráðningar væri að ræða. Enginn munur hefði þó verið á framkvæmd þessara tveggja aðgerða nem a orðanotkun stefnda. Stefnandi byggir á því að fremur beri að líta til efnis frekar en forms þegar komi að þessum tveimur aðgerðum og að stefndi geti ekki breytt eðli ráðningarsambands með því að kalla það eitthvað annað en það raunverulega sé. Með afturk öllun uppsagnar frá 27. apríl 2020 hafi því raknað við fyrra ráðningarsamband stefnda og starfsmanna hans sem hafi þá verið í gildi. Af þeim sökum hafi stefndi verið bundinn af ákvæði 5. töluliðar greinar 41 - 0 í kjarasamningnum þegar hann ákvað að bjóða s tarfsmönnum sínum vinnu á nýjan leik og bar því að bjóða þeim, sem höfðu lengstan starfsaldur, störf sín að nýju. 14 þá svo eftir geðþótt a , hafi stefndi sniðgengið ákvæði 5. töluliðar greinar 41 - 0 í kjarasamningnum og þannig komið sér hjá því að standa vörð um rétt þeirra starfsmanna sem höfðu lengstan starfsaldur. Réttur þeirra sé á hinn bóginn skýr í kjarasamningnum og feli í sér að þeir h afi átt að halda störfum sínum að því er nemi áhafnaþörf stefnda í kjölfar hópuppsagnar. 15 Öllu framangreindu til frekari stuðnings vísar stefnandi til laga nr. 63/2000 um hópuppsagnir sem hafi þýðingu við úrlausn sakarefnis þessa máls. Lögin taki til uppsa gna sem séu almennar en byggist ekki á frammistöðu einstakra starfsmanna. hafi verið gerðar á öðrum forsendum en annarra sem hafi fengið uppsagnarbréf í hópuppsögninni. Í ra un hafi þeim verið sagt upp vegna frammistöðu þeirra, þótt stefndi segi svo ekki vera. Að mati stefnanda standist það hvorki lög né kjarasamning aðila. 16 Stefnandi vísar til þess að stefndi beri því við að öllum hafi með hópuppsögninni verið sagt upp störfum á sömu forsendum. Sé það rétt leiði það til þess að starfsmenn með lengstan starfsaldur hafi átt að hafa forgang þegar tekin var ákvörðun um það hverjir héldu áfram störfum þegar til fækkunar kom, sbr. ákvæði 5. töluliðar greinar 41 - 0 í kjarasamningnum. A ð mati stefnanda hafi þeir jafnframt átt að njóta sama forgangs 5 þegar starfsmönnum var fjölgað á nýjan leik, einkum í ljósi þess að einungis hafi liðið nokkrar vikur á milli framangreindra aðgerða stefnda. 17 E ftir að uppsagnir 201 starfsmanns höfðu verið aft urkallaðar, hafi einnig verið afturkallaðar uppsagnir sumra sumarstarfsmanna sem samkvæmt eðli máls áttu stuttan starfsaldur að baki. Að mati stefnanda hafi sú ákvörðun stefnda, að afturkalla uppsagnir sumarstarfsmanna, falið í sér brot gegn 5. t ölulið gre inar 41 - 0 í kjarasamningnum. Ákvörðunin hafi leitt til þess að uppsagnir færri flugfreyja og flugþjóna með lengstan starfsaldur hafi verið afturkallaðar sem hafi gengið gegn fyrirmælum kjarasamnings um að við hópuppsögn og afturköllun hennar skuli farið ef tir starfsaldri. 18 Til stuðnings framangreindum málsástæðum vísar stefnandi loks til 12. gr. laga nr. 50/2020 um stuðning úr ríkissjóði vegna greiðslu hluta launakostnaðar á uppsagnarfresti , sem hafi tekið gildi 2. júní 2020 , þar sem fj allað er um réttindi l aunamanna . Er í stefnu rakið að samkvæmt athugasemdum í greinargerð með frumvarpi að lögunum hafi markmið þeirra verið að styrkja réttindi launamanna og að þeir launamenn, sem hafi verið sagt upp störfum og atvinnuveitandi njóti stuðnings vegna, skuli hafa forgang að sambærilegu starfi hjá fyrirtækinu skyldi hagur þess vænkast innan ákveðins tíma. Feli ákvæði 12. gr. laganna í sér skyldu vinnuveitanda til að bjóða þeim starfsmönnum, sem uppsögn hafi fengið, forgang þegar til standi að ráða í störf þeirra á nýjan leik. Þetta sé skilyrði og forsenda þess að fyrirtæki geti fengið ríkisstyrk vegna greiðslu launa viðkomandi starfsmanna í uppsagnarfresti. Fyrir liggi að ste f ndi hafi sótt um styrk til greiðslu launa í uppsagnarfresti vegna allra þeirra starfsmanna sem félagið hafi sagt upp störfum 27. apríl 2020 og ekki nutu afturköllunar uppsagnar. Vegna forgangs þessara starfsmanna hafi stefnda aftur á móti borið að bjóða þeim flugfreyjum og flugþjónum, sem hafi verið gengið framhjá þegar uppsagnir voru afturkalla ðar í júlílok 2020, störf sín aftur, bæði á grundvelli áðurnefnds kjarasamningsákvæðis og 12. gr. laga nr. 50/2020. Málsástæður og lagarök stefnda 19 Stefndi byggir kröfu um frávísun á því að viðurkenningarkrafa stefnanda eigi ekki undir Félagsdóm s amkvæ mt 2. t ölulið 1. mgr. 44. gr. laga nr. 80/1938 . Samkvæmt þeirri laga brot á vinnusamningi eða út af ágreiningi um skilning á vinnusamningi eða gildi Í greinargerð með 25. gr. frumv arps sem varð að lögum nr. 80/1938 sé skýrt hvað átt sé við með vinnusamningi og vísað til þess sem á ensku nefnist collective agreement eða á sænsku kollektivavtal . Það sé á íslensku nú nefnt kjarasamningur. 20 Stefndi vísar til þess að í dómkröfu stefn anda sé hvergi vikið að þeim kjarasamningsákvæðum sem deilt sé um , heldur vísað almennt til kjarasamnings . Í stefnu sé einungis að finna eina tilvísun til sérstaks kjarasamningsákvæðis, það er að segja til 5. töluliðar greinar 41 - 0 sem fjalli um hópuppsagnir og eigi því augljóslega ekki við. Í stefnu sé vísað til þess að stefnandi þurfi að fá úr því skorið hvort um hafi 6 ve rið að ræða afturköllun uppsagnar eða endurráðningu. Stefnandi virðist því reyna að fá efnisdóm um gildi ráðningarsamninga eða slit þeirra. Af þeim sökum sé óljóst bera eigi undir Félagsdóm samkvæmt 2. tölulið 1. mgr. 44. gr. laga nr. 80/1938. Þá sé vísað til laga nr. 63/200 0 um hópuppsagnir og laga nr. 50/2020 um stuðning úr ríkissjóði vegna greiðslu hluta launakostnaðar á uppsagnarfresti. Það f alli utan lögsögu Félagsdóms a ð fjalla um hvort stefndi kunni að hafa gerst brotlegur við ákvæði þeirra laga, sbr. dóm Félagsdóms 21. desember 2018 í máli nr. 9/2018 . 21 Auk þess byggir stefndi frávísunarkröfu sína á því að viðurkenningarkrafa stefnanda sé ekki í samræmi við þær kröfur se m gerðar eru til skýrleika dómkrafna s amkvæmt d - lið 1. mgr. 80 gr. laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, sbr. 69. gr. laga nr. 80/1938. Í stefnu sé annars vegar sagt að krafist sé viðurkenningar á því að stefnda hafi borið að fara eftir starfsaldri við þa ð, sem stefnandi kalli afturköllun uppsagna og hins vegar að mikilvægt sé að fá úr því skorið hvort um afturköllun uppsagna eða endurráðningu hafi verið að ræða. Þannig sé í raun verið að gera kröfu um efnisdóm um stofnun eða slit ráðningarsambands sem eig i ekki undir úrlausn Félagsdóms heldur almenna dómstóla. 22 Sýknukrafa stefnda byggi st á því að stefndi hafi í krafti stjórnunarréttar vinnuveitanda frjálst val um það hverja hann ráði og hvaða sjónarmið hann leggi til grundvallar við ráðningar. Skýr ákvæði þurfi að vera í lögum eða kjarasamningi ef skerða eigi þennan rétt vinnuveitenda . Engin ákvæði sem skerða þennan rétt vegna ráðninga starfsmanna í kjölfar hópuppsagna sé að finna í lögum nr. 63/2000. Þá sé heldur ekki að finna takmörkun á stjórnunarrétti við endurráðningu í kjarasamningi aðila með þeim hætti sem stefnandi haldi fram. Krafa stefnanda eigi sér því hvorki stoð í kjarasamningi aðila né lögum nr. 63/2000 eða í meginreglum samninga - og vinnuréttar. 23 Stefndi reisir sýknukröfu sína jafnframt á því að þegar hafi komið að endurreisn félagsins síðla sumars 2020 hafi hann haft fullt frelsi til að endurráða starfsmenn og byggja endurráðningu þeirra á þeim sjónarmiðum sem hann gerði, það er á starfsaldri og frammistöðu. Flugfreyjum og flugþjónum hafi ver ið gefinn kostur á að hafna endurráðningu og hafi raunin orðið sú í ei nh verjum tilvikum. Stefndi vísar á bug fullyrðingum stefnanda í stefnu um að myndast hafi venja um að láta starfsaldur ráða við ákvarðanir í starfsmannamálum sem rangri og ósannaðri. Þv ert á móti sé skýrt af þeim ákvæðum kjarasamnings aðila , sem feli í sér takmörkun á stjórnunarheimildum stefnda og tiltaka að tiltekin sjónarmið skuli lögð til grundvallar ákvörðunum stefnda, að frammistaða er þar leiðarstef. Ef starfsaldur komi til skoðun ar sé það samhliða frammistöðu. Þetta eigi til dæmis við um ákvæði töluliða 1 og 2 í grein 41 - 0 um upphækkanir og ráðningu í stjórnendastöður um borð í flugvélum. Eingöngu við röðun í launaflokka og ávinnslu réttinda ráði starfsaldur einn. Í greinum 01 - 5 o g 06 - 4 7 la hjá stefnda sé frammistaða eða önnur sjónarmið ávallt metin samhliða. Þá hafi stefndi í kjarasamningsviðræðum ítrekað hafnað kröfu stefnanda um að starfsaldur einn ráði úrslitum við ráðningar og aðrar ákvarðanir í starfsmannamálum. 24 Stefndi mótmælir því að um hafi verið að ræða afturköllun hópuppsagnar að hluta, eins og haldið sé fram í stefnu. Uppsögn ráðningarsamnings sé ákvöð og samkvæmt almennum reglum samningaréttar séu heimildir til afturköllunar ákvaða takmarkaðar. Hvorki sé í kjarasamningi né lög um ríkari heimildir til handa vinnuveitendum til að afturkalla uppsagnir en samkvæmt þeim reglum. Jafnvel þótt stefnda hafi verið heimilt að afturkalla hluta hópuppsagna hafi honum ekki verið það skylt og hann hafi því í krafti stjórnunarheimilda sinna get að ákveðið að endurráða í störfin. Þá verði að líta til þess að enginn þeirra, sem hafi verið endurráðnir, hafi fengið ráðningu í sömu stöðu og hann gegndi áður, heldur hafi þeir allir verið ráðnir í nýjar stöður. 25 Stefndi mótmælir því einnig að ákvæði 5. töluliðar greinar 41 - 0 í kjarasamningnum geti átt hér við jafnvel þótt litið yrði svo á að um hefði verið að ræða afturköllun hópuppsagnar. Almennt beri að túlka ákvæði k jarasamninga þröng t og samkvæmt orðanna hljóðan. Ákvæðið eigi einungis við um það, hva ða sjónarmið stefndi hafi samþykkt að leggja til grundvallar við hópuppsagnir. Hvorki í þessu ákvæði né öðrum ákvæðum kjarasamningsins sé að finna takmarkanir á því hvaða sjónarmið stefndi velji að leggja til grundvallar ef uppsagnir eru afturkallaðar að h luta. 26 Ste f ndi byggir sýknukröfu sína á því að um endurráðningu hafi verið að ræða. Á fundu m með félagsmönnu m stefnanda hafi þeir spurt að því, hvaða sjónarmið myndu ráða við endurráðningu. Þá hafi verið tekið skýrt fram í öllum samskiptum að um endurráðningu væri að ræða, sbr. framlagðan tölvupóst 3. nóvember 2020 og boð um endurráðningu. Stefndi noti launa - og mannauðskerfi til að halda utan um starfsmannaupplýsingar og ráðningarsamninga og þá staðfesti starfsmenn ráðningar og breytingar á þeim með rafrænni undirritun. 27 Loks hafnar stefndi því að meðferð orlofs þeirra, sem þáðu starf frá 1. ágúst 2020, eða lög nr. 50/2020 hafi þýðingu í málinu. S tefndi bendir á að við meðferð Alþingis á frumvarpi því, sem orðið hafi að lögum nr. 50/2020, hafi verið hafnað þeirri breytingartillögu að starfsaldur ætti að ráða við endurráðningu í störf. Niðurstaða 28 Í máli þessu krefst stefnandi þess að viðurke nnt verði að stefnd a , Icelandair ehf., hafi bor ið að fara eftir starfsaldri þegar félagið afturkallaði uppsagnir flugfreyja og flugþjóna dagana 27. til 31. júlí 2020. Stefndi hafnar því á hinn bóginn og kveðst hafa haft frjálst val um það hvern hann réði t il starfa og hvaða sjónarmið hann leg ð i þá til grundvallar í krafti stjórnunarréttar síns. Þá mótmælir stefndi því að um afturköllun hópuppsagna að hluta hafi verið að ræða, heldur hafi hluti þeirra starfsmanna, sem áður hafði verið sagt upp störfum , verið endurráðinn . 8 29 Í stefnu er því lýst að mál þetta varði gildi kjarasamnings aðila og þýðingu hans gagnvart félagsmönnum stefnanda. Niðurstaða málsins muni hafa veruleg áhrif á marga félagsmenn stefnanda sem og rétt þeirra félagsmanna sem gengið hafi verið framhjá við endurnýjun flugáhafna stefnda. Þá sé mikilvægt að fá úr því skorið hvor t í tilgreindum aðgerðum stefnda hafi falist endurráðningar starfsmanna , eins og stefndi haldi fram, eða afturköllun á uppsögnum þeirra , svo sem stefnandi byggi á . Í stefnu er gerð grein fyrir því að v iðurkenningarkrafa stefnanda byggist á því að stefndi hafi við afturköllun uppsagna flugfreyja og flugþjóna sumarið 2020 brotið gegn ákvæði 5. töluliðar greinar 41 - 0 í þágildandi kjarasamningi Flugfreyjufélags Íslands og Iceland air ehf. frá 8. júní 2016. Þar sem um afturköllun á uppsögnum starfsmanna stefnda hafi verið að ræða hafi stefndi verið bundinn af fyrirmælum framangreinds kjarasamningsákvæðis um að bjóða þeim starfsmönnum, sem sagt hafði verið upp störfum í apríl 2020 og höfðu lengstan starfsaldur, störf sín á nýjan leik. Stefndi mótmælir því að hafa afturkallað hópuppsögn s ína heldur hafi verið um að ræða endurráðningar tiltekins fjölda starfsmanna sem sagt hafði verið upp störfum í apríl 2020. Framangreint kjarasamningsákvæði geti ekki átt hér við, hvort sem litið sé svo á að um hafi verið að ræða afturköllun hópuppsagnar e ða endurráðningar, enda eigi það aðeins við um það hvaða sjónarmið stefndi hafi samþykkt að leggja til grundvallar við hópuppsagnir. 30 Að því sem hér að framan hefur verið rakið um málatilbúnað málsaðila virðist ágreiningur þeirra lúta að því hvernig skilj a beri ákvæði 5. t öluliðar greinar 41 - 0 í kjarasamningi aðila . Á málið því undir Félagsdóm samkvæmt ákvæði 2. töluliðar 1. mgr. 44. gr. laga nr. 80/1938. 31 Í ljósi þess málatilbúnaðar bæði stefnanda og stefnda , sem áður er lýst, verður ekki litið svo á að k röfugerð stefnanda í stefnu sé svo óskýr að það varði frávísun þótt ekki sé þar vísað til þess ákvæðis kjarasamningsins sem málatilbúnaður beggja málsaðila sýnir að ágreiningur þeirra hverfist um. 32 Samkvæmt framangreindu hefur málsástæðum stefnda fyrir frá vísunarkröfu hans verið hafnað. Að því gættu og þar sem ekki þykja efni til að vísa málinu frá Félagsdómi af öðrum sökum verður frávísunarkröfu stefnda hafnað. 33 Uppkvaðning úrskurðarins hefur dregist vegna anna dómsformanns. Fyrir uppkvaðningu úrskurðarin s var gætt ákvæða 1. mgr. 115. gr. laga nr. 91/1991, sbr. 69. gr. laga nr. 80/1938 . 34 Ákvörðun málskostnaðar bíður lokaniðurstöðu málsins . Úrskurðarorð: Frávísunarkröfu stefnda, Samt aka atvinnulífsins fyrir hönd Samtaka ferðaþjónustunnar vegna Icelandair ehf., er hafnað. Ákvörðun málskostnaðar bíður lokaniðurstöðu málsins. 9 Arnfríður Einarsdóttir Kolbrún Benediktsdóttir Ragnheiður Harðardóttir Karl Ó. Karlsson Valgeir Pálsson